Στη χειρουργική του αγκώνα, η προστασία της επέμβασης πρέπει να συνδυάζεται με μία εξίσου σημαντική προτεραιότητα: την πρώιμη κινητοποίηση.
Ακόμη και σχετικά σύντομη περίοδος παρατεταμένης ακινησίας μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση του αρθρικού θυλάκου και ανάπτυξη σημαντικής δυσκαμψίας, η οποία μπορεί να περιορίσει σημαντικά τη λειτουργία του άνω άκρου.
Γι’ αυτό, βασικός στόχος κάθε χειρουργικής τεχνικής είναι να εξασφαλίσει επαρκή σταθερότητα ώστε να επιτρέψει την ασφαλή, πρώιμη κινητοποίηση του αγκώνα, όταν το επιτρέπει η φύση της επέμβασης.
