Χονδροπλαστική – καθαρισμός. Αφαιρούνται τα ασταθή τμήματα και ομαλοποιούνται τα χείλη της βλάβης. Μπορεί να μειώσει τα μηχανικά συμπτώματα, αλλά δεν αποκαθιστά τον χαμένο χόνδρο.
Καθήλωση οστεοχόνδρινου τεμαχίου. Όταν υπάρχει κατάλληλο τεμάχιο χόνδρου μαζί με υποκείμενο οστό, μπορεί να καθηλωθεί ώστε να διατηρηθεί ο φυσικός χόνδρος.
Μικροκατάγματα – διέγερση μυελού. Δημιουργούνται μικρές οπές στο υποχόνδριο οστό, ώστε κύτταρα του μυελού να σχηματίσουν νέο ιστό, κυρίως ινώδη χόνδρο, ο οποίος είναι μηχανικά κατώτερος από τον φυσιολογικό υαλοειδή χόνδρο. Εφαρμόζονται κυρίως σε μικρές βλάβες.
AMIC (Autologous Matrix-Induced Chondrogenesis). Συνδυάζει τη διέγερση του υποχόνδριου οστού με μια ειδική μεμβράνη- ικρίωμα, η οποία καλύπτει τη βλάβη και υποστηρίζει τον σχηματισμό νέου ιστού. Πραγματοποιείται σε έναν χειρουργικό χρόνο και μπορεί να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερες βλάβες από τα μικροκατάγματα.
Οστεοχόνδρινη αυτομεταμόσχευση (OATS / mosaicplasty). Κύλινδροι υγιούς χόνδρου και οστού μεταφέρονται από περιοχή χαμηλής φόρτισης στη βλάβη. Χρησιμοποιείται κυρίως για μικρές έως μεσαίου μεγέθους βλάβες.
Αυτόλογη εμφύτευση χονδροκυττάρων (ACI / MACI). Λαμβάνονται χονδροκύτταρα του ασθενούς, καλλιεργούνται στο εργαστήριο και εμφυτεύονται στη βλάβη σε δεύτερο χειρουργικό χρόνο, συχνά πάνω σε ειδική μεμβράνη. Εφαρμόζεται κυρίως σε μεγαλύτερες εντοπισμένες βλάβες.
Η επιλογή γίνεται με βάση το μέγεθος, το βάθος, τη θέση και την ηλικία.