Τενοντοπάθεια Επιγονατιδικού – Jumper’s Knee

Ο επιγονατιδικός τένοντας συνδέει την επιγονατίδα με το κνημιαίο κύρτωμα και μεταφέρει τη δύναμη του τετρακεφάλου στην κνήμη. Κατά τα άλματα δέχεται φορτία πολλαπλάσια του σωματικού βάρους, ιδιαίτερα κατά την προσγείωση, όταν λειτουργεί έκκεντρα για να επιβραδύνει την κάμψη του γόνατος.

Η βλάβη εντοπίζεται συνήθως στην πρόσφυση του τένοντα στον κάτω πόλο της επιγονατίδας. Ιστολογικά χαρακτηρίζεται από αποδιοργάνωση των κολλαγόνων ινών, αύξηση της θεμέλιας ουσίας και παθολογική νεοαγγείωση, χωρίς τα χαρακτηριστικά οξείας φλεγμονής.

Γι’ αυτό η παρατεταμένη ανάπαυση από μόνη της δεν θεραπεύει την τενοντοπάθεια. Ο τένοντας χρειάζεται σταδιακή και ελεγχόμενη φόρτιση, ώστε να διεγερθεί η αναδιαμόρφωση (remodelling) και να βελτιωθεί η αντοχή του.

| Στάδιο | Εικόνα |
| — | — |
| 1 | Πόνος μόνο μετά τη δραστηριότητα |
| 2 | Πόνος στην αρχή της δραστηριότητας, που υποχωρεί με την προθέρμανση |
| 3 | Πόνος σε όλη τη διάρκεια, με επηρεασμένη απόδοση |
| 4 | Ρήξη του επιγονατιδικού τένοντα |

Η αναγνώριση του σταδίου βοηθά στον σχεδιασμό της θεραπείας και στον καθορισμό του βαθμού τροποποίησης της προπόνησης.

Πόνος εντοπισμένος στον κάτω πόλο της επιγονατίδας

Επιδείνωση σε άλματα, προσγειώσεις, βαθιά καθίσματα και κατάβαση σκαλοπατιών

Πόνος μετά από παρατεταμένη καθιστή θέση με λυγισμένο γόνατο

Πρωινή δυσκαμψία στην περιοχή

Απουσία οιδήματος της άρθρωσης

Απότομη αύξηση του όγκου ή της έντασης της προπόνησης.

Συχνά άλματα και υψηλά φορτία στον επιγονατιδικό τένοντα, ιδιαίτερα σε αθλήματα όπως το βόλεϊ και το μπάσκετ.

Μειωμένη ευλυγισία του τετρακεφάλου και των οπίσθιων μηριαίων.

Μυϊκή αδυναμία ή ανεπαρκής νευρομυϊκός έλεγχος των γλουτιαίων και του κάτω άκρου κατά την προσγείωση.

Ανεπαρκής χρόνος αποκατάστασης μεταξύ των προπονήσεων.

Ανδρικό φύλο και νεαρή ηλικία.

Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική. Χαρακτηρίζεται από εντοπισμένη ευαισθησία στον κάτω πόλο της επιγονατίδας και αναπαραγωγή του πόνου σε δοκιμασίες φόρτισης,

Χρειάζεται διαφορική διάγνωση από το επιγονατιδομηριαίο σύνδρομο, όπου ο πόνος είναι διάχυτος γύρω από την επιγονατίδα και όχι εντοπισμένος στον τένοντα.

Το υπερηχογράφημα μπορεί να αναδείξει πάχυνση του τένοντα και νεοαγγείωση. Η μαγνητική τομογραφία ενδείκνυται όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη θεραπεία ή όταν υπάρχει υποψία μερικής ρήξης ή άλλης συνυπάρχουσας παθολογίας.

Η σταδιακή φόρτιση είναι η θεραπεία εκλογής. Το πρόγραμμα ξεκινά με ισομετρικές ασκήσεις για τον έλεγχο του πόνου, συνεχίζεται με ασκήσεις προοδευτικής ενδυνάμωσης, ακολουθούν πλειομετρικές ασκήσεις και ολοκληρώνεται με την επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα

Τροποποίηση και όχι πλήρης διακοπή της δραστηριότητας. Τα φορτία προσαρμόζονται ανάλογα με τα συμπτώματα, με μείωση του όγκου των αλμάτων και διατήρηση της υπόλοιπης προπόνησης, όπου είναι εφικτό.

Διατάσεις τετρακεφάλου και οπισθίων μηριαίων.

Ιμάντας επιγονατιδικού τένοντα για συμπτωματική ανακούφιση κατά τη δραστηριότητα.

Έγχυση PRP σε χρόνιες περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στο πρόγραμμα φόρτισης.

Η έγχυση κορτικοστεροειδών μέσα στον τένοντα αντενδείκνυται – αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ρήξης.

Η χειρουργική αντιμετώπιση αφορά μικρό ποσοστό ασθενών, όταν τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερο από 6-12 μήνες παρά τη σωστά εφαρμοσμένη συντηρητική θεραπεία. Στόχος είναι η αφαίρεση του εκφυλισμένου ιστού και η διέγερση της επούλωσης του τένοντα, ενώ σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί επανακαθήλωση του τένοντα.