Επιγονατιδομηριαίο Σύνδρομο – Runner’s Knee

Η επιγονατίδα ολισθαίνει μέσα σε μια αύλακα του μηριαίου κατά την κάμψη και την έκταση του γόνατος. Για να κινείται ομαλά, απαιτείται ισορροπία των μυϊκών δυνάμεων, σωστή ευθυγράμμιση του κάτω άκρου και καλός έλεγχος της κίνησης από το ισχίο.

Όταν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί, η επιγονατίδα δεν κινείται με τον ιδανικό τρόπο μέσα στην αύλακα. Η πίεση συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένα σημεία της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης και προκαλείται πόνος.

Tο επιγονατιδομηριαίο σύνδρομο είναι μια πολυπαραγοντική πάθηση. Σε πολλούς ασθενείς, η αδυναμία των απαγωγών και των έξω στροφέων του ισχίου οδηγεί σε μειωμένο έλεγχο του κάτω άκρου κατά τη φόρτιση. Το γόνατο τείνει να συγκλίνει προς τα μέσα (δυναμική βλαισότητα), αυξάνοντας τα φορτία στην επιγονατιδομηριαία άρθρωση. Γι’ αυτό η σύγχρονη αποκατάσταση δεν περιορίζεται στον τετρακέφαλο, αλλά περιλαμβάνει και στοχευμένη ενδυνάμωση του ισχίου.

Διάχυτος πόνος γύρω ή πίσω από την επιγονατίδα

Επιδείνωση του πόνου κατά την κατάβαση σκάλας ή κατηφόρας.

Πόνος μετά από παρατεταμένη καθιστή θέση με λυγισμένα γόνατα

Πόνος στο βαθύ κάθισμα, στο τρέξιμο, στα άλματα ή στο γονάτισμα.

Αίσθημα κριγμού κατά την κίνηση.

Αίσθημα ότι το γόνατο «υποχωρεί», χωρίς πραγματική αστάθεια.

Ήπιο ή καθόλου οίδημα.

Αδυναμία απαγωγών και έξω στροφέων του ισχίου

Αδυναμία ή ανισορροπία τετρακεφάλου

Απότομη αύξηση όγκου προπόνησης, ιδίως τρεξίματος σε κατηφόρα

Δυσκαμψία λαγονοκνημιαίας ταινίας, οπισθίων μηριαίων και γαστροκνημίων

Υπερπρηνισμός του άκρου ποδός

Ανατομικοί παράγοντες: αυξημένη γωνία Q, ρηχή μηριαία αύλακα

Γυναικείο φύλο

Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν απαιτούνται απεικονιστικές εξετάσεις. Η εξέταση περιλαμβάνει ψηλάφηση της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης, έλεγχο του εύρους κίνησης, αξιολόγηση της τροχιάς της επιγονατίδας και εκτίμηση της δύναμης και του νευρομυϊκού ελέγχου των μυών του ισχίου και του κάτω άκρου

Χρειάζεται διαφορική διάγνωση από την τενοντοπάθεια επιγονατιδικού, όπου ο πόνος είναι εντοπισμένος στον τένοντα, και από την αστάθεια επιγονατίδας, όπου υπάρχει επεισόδιο υπεξαρθρήματος.

Η ακτινογραφία μπορεί να εκτιμήσει την επιγονατιδομηριαία άρθρωση και να αποκλείσει άλλες οστικές παθήσεις. Η μαγνητική τομογραφία δεν απαιτείται συνήθως και επιφυλάσσεται για ασθενείς με επίμονα συμπτώματα ή όταν υπάρχει υποψία συνυπάρχουσας παθολογίας, όπως χόνδρινη βλάβη της επιγονατίδας ή της τροχιλίας.

Η αντιμετώπιση είναι σχεδόν αποκλειστικά συντηρητική, με πολύ καλά αποτελέσματα όταν στοχεύει στη σωστή αιτία.

Ενδυνάμωση ισχίου. Απαγωγοί και έξω στροφείς.

Ενδυνάμωση τετρακεφάλου.

Διορθώσεις τεχνικής. Στους δρομείς, αύξηση της συχνότητας βηματισμού και αποφυγή υπερβολικής προβολής του βήματος μειώνουν σημαντικά τη φόρτιση.

Τροποποίηση φόρτισης. Μείωση χιλιομέτρων, αποφυγή κατηφόρας, εναλλαγή με ποδήλατο ή κολύμβηση.

Διατάσεις

Ορθωτικά πέλματα όταν χρειάζεται

Υποστηρικτικά μέτρα: taping, νάρθηκας επιγονατίδας, αντιφλεγμονώδη σε εξάρσεις.

Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται σπάνια και επιφυλάσσεται για τεκμηριωμένη δομική ανωμαλία που δεν ανταποκρίθηκε σε ολοκληρωμένη συντηρητική αγωγή.