Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας

Η λαγονοκνημιαία ταινία είναι μια παχιά, ινώδης ταινία της περιτονίας που εκτείνεται από το ισχίο έως την κνήμη, κατά μήκος της έξω επιφάνειας του μηρού. Στο ύψος του γόνατος διέρχεται πάνω από τον έξω μηριαίο κόνδυλο.

Παλαιότερα πιστευόταν ότι η ταινία «τρίβεται» πάνω στον κόνδυλο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο πόνος οφείλεται κυρίως στη συμπίεση του των ευαίσθητων μαλακών μορίων (και του πλούσια νευρωμένου λιπώδους ιστού) που βρίσκεται ανάμεσα στη λαγονοκνημιαία ταινία και τον έξω μηριαίο κόνδυλο, ιδιαίτερα όταν το γόνατο βρίσκεται περίπου στις 30° κάμψης – τη γωνία στην οποία το πόδι έρχεται σε επαφή με το έδαφος κατά το τρέξιμο.

Πόνος στην έξω πλευρά του γόνατος, εντοπισμένος πάνω στον μηριαίο κόνδυλο

Εμφάνιση σε προβλέψιμο σημείο της διαδρομής, που επαναλαμβάνεται

Επιδείνωση στην κατηφόρα και στο αργό τρέξιμο

Πόνος στην κατάβαση σκαλοπατιών

Υποχώρηση με την ανάπαυση και άμεση επανεμφάνιση με την άσκηση

Χωρίς οίδημα ή κλείδωμα της άρθρωσης

Αδυναμία απαγωγών και έξω στροφέων του ισχίου

Απότομη αύξηση χιλιομέτρων

Τρέξιμο σε κεκλιμένη επιφάνεια ή πάντα στην ίδια πλευρά του δρόμου

Τρέξιμο σε κατηφόρα

Στους ποδηλάτες, λανθασμένο ύψος σέλας ή θέση πέδιλων

Ραιβό γόνατο

Η διάγνωση είναι κλινική. Η ευαισθησία εντοπίζεται με ακρίβεια στον έξω μηριαίο κόνδυλο και οι δοκιμασίες συμπίεσης κατά την κάμψη-έκταση αναπαράγουν τον πόνο.

Η εξέταση δεν περιορίζεται στο γόνατο. Αξιολογείται επίσης η λειτουργία του ισχίου και ο έλεγχος του κάτω άκρου κατά τη φόρτιση, καθώς συχνά αποτελούν μέρος του μηχανισμού που προκαλεί τον πόνο.

Χρειάζεται διαφορική διάγνωση από ρήξη έξω μηνίσκου, όπου ο πόνος είναι στη μεσότητα της άρθρωσης και συνοδεύεται από μηχανικά συμπτώματα, και από το επιγονατιδομηριαίο σύνδρομο.

Απεικονιστικές εξετάσεις δεν απαιτούνται συνήθως και επιφυλάσσονται για επίμονα ή άτυπα συμπτώματα ή όταν υπάρχει υποψία άλλης παθολογίας.

Οξεία φάση. Μείωση ή προσωρινή διακοπή του τρεξίματος, πάγος, αντιφλεγμονώδη. Διατήρηση της φυσικής κατάστασης με κολύμβηση.

Ενδυνάμωση ισχίου. Οι απαγωγοί και έξω στροφείς είναι βασικό μέρος της θεραπείας.

Τροποποίηση προπόνησης. Αποφυγή κατηφόρας και κεκλιμένων επιφανειών, εναλλαγή πλευράς του δρόμου, σταδιακή επαναφορά χιλιομέτρων.

Μάλαξη και ήπιες διατάσεις ως υποστηρικτικά μέτρα – όχι ως κύρια θεραπεία.

Τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών στον υποκείμενο ιστό, σε επίμονες περιπτώσεις.

Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι εξαιρετικά σπάνια και επιφυλάσσεται για ασθενείς με επίμονα συμπτώματα για περισσότερο από έξι μήνες, παρά την ολοκληρωμένη συντηρητική θεραπεία.