Αστάθεια Αγκώνα

Η σταθερότητα προκύπτει από τρεις πρωτεύοντες σταθεροποιητές:

Η ωλενοβραχιόνιος άρθρωση, με τη μεγάλη εντομή του ωλεκράνου που αγκαλιάζει την τροχιλία

Ο έσω πλάγιος σύνδεσμος, και ιδίως η πρόσθια δεσμίδα του, που αντιστέκεται στο βλαισό φορτίο

Ο έξω πλάγιος δεσμιδικός σύνδεσμος, που αποτρέπει την οπισθοπλάγια περιστροφή

Δευτερεύοντες σταθεροποιητές είναι η κεφαλή της κερκίδας και οι περιβάλλοντες μύες.

Οπίσθια έξω περιστροφική αστάθεια (PLRI). Η συχνότερη μορφή χρόνιας αστάθειας του αγκώνα.Συνήθως οφείλεται σε ρήξη ή ανεπάρκεια του ωλένιου έξω πλάγιου συνδέσμου (LUCL) μετά από εξάρθρημα αγκώνα, ή χρόνια ανεπάρκεια μετά από επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς. Η αστάθεια αυτή μπορεί να είναι και ιατρογενής μετά από χειρουργείο επικονδυλίτιδας με υπερβολική απελευθέρωση των συνδέσμων ή πιο σπάνια μετά από επαναλαμβανόμενες εγχύσεις κορτιζόνης στην έξω πλευρά.

Οπίσθια έσω περιστροφική αστάθεια (PMRI). Προκαλείται από ρήξη του έξω πλάγιου συνδεσμικού συμπλέγματος, συνήθως σε συνδυασμό με κάταγμα της πρόσθιας έσω μοίρας της κορωνοειδούς απόφυσης. Πρόκειται για σοβαρή κάκωση που, αν δεν αναγνωριστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια αστάθεια και πρώιμη αρθρίτιδα.

Αστάθεια σε βλαισότητα (Valgus instability). Ανεπάρκεια του έσω πλαγίου συνδέσμου. Αφορά κυρίως αθλητές ρίψεων, όπου η επαναλαμβανόμενη βλαισή φόρτιση κατά τη φάση επιτάχυνσης της ρίψης καταπονεί τον σύνδεσμο.

Αστάθεια σε ραιβότητα (Varus instability).Είναι σπάνια και οφείλεται σε βλάβη του έξω πλάγιου συνδεσμικού συμπλέγματος. Συνήθως συνυπάρχει με άλλες κακώσεις του αγκώνα.

Χρόνια αστάθεια μετά από σύνθετο εξάρθρημα. Παρατηρείται όταν οι οστικές και συνδεσμικές βλάβες δεν αποκατασταθούν επαρκώς κατά τον αρχικό τραυματισμό. Συχνά συνοδεύεται από πόνο, υποτροπιάζοντα επεισόδια αστάθειας και πρώιμη μετατραυματική αρθρίτιδα.

Αίσθημα ότι ο αγκώνας «φεύγει» ή ότι θα βγει από τη θέση του

Κλικ, αίσθημα ότι ο αγκώνας «μαγκώνει», ή επεισόδια αστάθειας κατά τη στήριξη στο χέρι ή σε συγκεκριμένες κινήσεις.

Πόνος στην έξω πλευρά, που συχνά αποδίδεται λανθασμένα σε έξω επικονδυλίτιδα

Δυσκολία και ανασφάλεια όταν σπρώχνετε το σώμα από κάθισμα ή όταν κάνετε push-ups

Στους αθλητές ρίψεων: πόνος στην έσω πλευρά κατά τη φάση επιτάχυνσης με μείωση της ταχύτητας ρίψης

Επεισόδια υπεξαρθρήματος

Το ιστορικό είναι αρκετά σημαντικό. Προηγούμενο εξάρθρημα αγκώνα, χειρουργείο στην έξω πλευρά, επαναλαμβανόμενες εγχύσεις κορτικοστεροειδών ή συμμετοχή σε αθλήματα ρίψεων αυξάνουν σημαντικά την υποψία αστάθειας

Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει ειδικές δοκιμασίες πρόκλησης της αστάθειας, όπως η chair push-up test. Σε αμφίβολες περιπτώσεις, η εξέταση υπό αναισθησία με ακτινοσκόπηση μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση.

Οι ακτινογραφίες εκτιμούν τυχόν οστικές βλάβες, ενώ η μαγνητική τομογραφία αναδεικνύει τις συνδεσμικές κακώσεις και τις συνοδές βλάβες.

Η συντηρητική θεραπεία έχει θέση στις ήπιες μορφές αστάθειας και στην αστάθεια σε βλαισότητα των αθλητών, όταν δεν υπάρχει πλήρης ρήξη του έσω πλάγιου συνδέσμου.

Περιλαμβάνει εξειδικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας με ενδυνάμωση των δυναμικών σταθεροποιητών του αγκώνα (καμπτήρων-πρηνιστών για την έσω πλευρά και εκτεινόντων για την έξω), αποφυγή των κινήσεων που προκαλούν αστάθεια, χρήση λειτουργικού νάρθηκα όταν απαιτείται και διόρθωση της τεχνικής ρίψης στους αθλητές.

Στη χρόνια οπίσθια έξω περιστροφική αστάθεια (PLRI) με πλήρη ανεπάρκεια του LUCL, η συντηρητική θεραπεία σπάνια αποκαθιστά τη σταθερότητα και συνήθως απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση.

Η ανακατασκευή συνδέσμων αγκώνα αποτελεί τη λύση στη χρόνια συμπτωματική αστάθεια.

Στην οπίσθια έξω αστάθεια ανακατασκευάζεται ο ωλένιος έξω πλάγιος σύνδεσμος (LUCL)με τενόντιο μόσχευμα, καθηλωμένο στα ανατομικά σημεία κατάφυσης του. Στην αστάθεια σε βλαισότητα των αθλητών ρίψεων, ανακατασκευάζεται η πρόσθια δεσμίδα του έσω πλαγίου συνδέσμου (MCL).

Η αρθροσκόπηση αγκώνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση συνυπαρχουσών ενδαρθρικών βλαβών, όμως σπάνια αρκεί από μόνη της για την αντιμετώπιση της χρόνιας αστάθειας.