Σε πολλές παθήσεις η συντηρητική αντιμετώπιση δεν είναι το στάδιο πριν το χειρουργείο – είναι η θεραπεία. Η επικονδυλίτιδα, το επιγονατιδομηριαίο σύνδρομο, πολλές εκφυλιστικές ρήξεις μηνίσκου και ο παγωμένος ώμος μπορούν στις περισσότερες περιπτώσεις να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά χωρίς χειρουργική επέμβαση..
[PLACEHOLDER] Αξιοποίηση των αυξητικών παραγόντων του αίματος σε τενοντοπάθειες και πρώιμη αρθρίτιδα.
Έγχυση PRP – πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια, από το αίμα του ίδιου του ασθενούς
Υαλουρονικό οξύ – ενδαρθρική έγχυση για ανακούφιση από τον πόνο της οστεοαρθρίτιδας σε επιλεγμένους ασθενείς.
Κορτικοστεροειδή – ισχυρή αντιφλεγμονώδης δράση, για συγκεκριμένες παθήσεις και ενδείξεις.
Εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης – στοχευμένη άσκηση και αποκατάσταση, προσαρμοσμένη στην πάθηση και στις ανάγκες κάθε ασθενούς.
Στις περισσότερες μυοσκελετικές παθήσεις, η άσκηση και η σωστά σχεδιασμένη αποκατάσταση αποτελούν τη βάση της συντηρητικής θεραπείας. Οι εγχύσεις μπορούν να μειώσουν τον πόνο και να διευκολύνουν την αποκατάσταση, αλλά συνήθως λειτουργούν καλύτερα ως μέρος ενός ολοκληρωμένου θεραπευτικού προγράμματος και όχι ως μεμονωμένη παρέμβαση.
Σε ορισμένες κακώσεις, η έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση είναι σημαντική για την καλύτερη δυνατή αποκατάσταση της λειτουργίας. Παραδείγματα τέτοιων περιπτώσεων μπορεί να είναι:
Πλήρεις ρήξεις τενόντων με σημαντική απώλεια λειτουργίας, όπως του περιφερικού δικεφάλου, του τετρακεφάλου ή του επιγονατιδικού τένοντα.
Οξείες τραυματικές ρήξεις του τρικεφάλου ή του μείζονος θωρακικού σε δραστήριους ασθενείς.
Ασταθή ή παρεκτοπισμένα κατάγματα, όπου απαιτείται αποκατάσταση της ανατομίας και της σταθερότητας.
Μυϊκή αδυναμία ή ατροφία από παγίδευση νεύρου
Κλείδωμα άρθρωσης από μηχανικό εμπόδιο όπως σε ορισμένες ρήξεις μηνίσκου
Οι σελίδες των παθήσεων περιγράφουν αναλυτικά τι ισχύει σε κάθε περίπτωση.
Όχι όταν χρησιμοποιούνται σωστά. Οι συχνές ή επαναλαμβανόμενες εγχύσεις κορτικοστεροειδών μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στον χόνδρο ή στους τένοντες, γι’ αυτό χρησιμοποιούνται με συγκεκριμένες ενδείξεις και περιορισμούς.
Εξαρτάται από την πάθηση και το είδος της θεραπείας. Η διάρκεια της ανακούφισης διαφέρει σημαντικά από ασθενή σε ασθενή και καμία έγχυση δεν αποτελεί μόνιμη λύση για όλες τις παθήσεις.
Σε πολλές παθήσεις, ναι. Σε άλλες, η συντηρητική θεραπεία μπορεί να ελέγξει τα συμπτώματα και να διατηρήσει τη λειτουργία, ακόμη και αν στο μέλλον χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση.
