Διαγνωστική επισκόπηση. Αρχικά ελέγχεται όλη η άρθρωση, εκτιμώνται το μέγεθος, η μορφολογία, και η κινητικότητα της ρήξης, καθώς και τυχόν συνυπάρχουσες βλάβες.
Κινητοποίηση του τένοντα. Σε χρόνιες ρήξεις ο τένοντας έχει συρρικνωθεί και καθηλωθεί από συμφύσεις. Απελευθερώνεται προσεκτικά ώστε να επανέλθει στη φυσιολογική του θέσηχωρίς τάση– κρίσιμο βήμα, γιατί μια συρραφή υπό τάση αποτυγχάνει.
Προετοιμασία της κατάδυσης. Το οστό καθαρίζεται και αποφλοιώνεται ελαφρά, ώστε να δημιουργηθεί αιματούμενη επιφάνεια που θα ευνοήσει την επούλωση.
Τοποθέτηση αγκυρών. Στο βραχιόνιο βιδώνονται μικρές άγκυρες που φέρουν ισχυρά ράμματα. Συνήθως είναι από απορροφήσιμο υλικό ή PEEK και δεν χρειάζεται να αφαιρεθούν.
Συρραφή. Ο τένοντας καθηλώνεται στο οστό, και ανάλογα με την μορφολογία της ρήξης χρησιμοποιείται η καταλληλότερη τεχνική. Στην τεχνική double rowχρησιμοποιούνται δύο σειρές αγκυρών, δημιουργώντας ευρεία επιφάνεια επαφής τένοντα-οστού που αυξάνει το δυναμικό επούλωσης.
Άλλες παρεμβάσεις. Όπου χρειάζεται, στον ίδιο χειρουργικό χρόνο γίνεται υπακρωμιακή αποσυμπίεση ή τενόδεση δικεφάλου.
Σε μαζικές, μη επιδιορθώσιμες ρήξεις με εγκατεστημένη αρθρίτιδα, η λύση είναι η ανάστροφη ολική αρθροπλαστική ώμου.