Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα Ώμου

Πρόκειται για εναποθέσεις κρυστάλλων ασβεστίου (υδροξυαπατίτη) μέσα στο σώμα του τένοντα, συχνότερα του υπερακανθίου. Δεν είναι οστό και δεν σχετίζονται με το ασβέστιο της διατροφής ή με την οστεοπόρωση.

Η πάθηση εξελίσσεται σε φάσεις:

Φάση σχηματισμού. Η εναπόθεση κρυστάλλων ασβεστίου γίνεται σταδιακά. Συνήθως ασυμπτωματική ή με ήπια ενόχληση.

Φάση ηρεμίας. Η ασβέστωση παραμένει σταθερή, συμπαγής, σαν κιμωλία. Μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Ανακαλύπτεται συχνά τυχαία σε ακτινογραφία.

Φάση απορρόφησης. Ο οργανισμός σε αυτό το σημείο αρχίζει να απορροφά την ασβεστοποίηση. Στην περιοχή που βρίσκεται η επασβέστωση ξεκινάει φλεγμονώδης αντίδραση και δημιουργία νέων αγγείων. Η σύστασή της αλλάζει και γίνεται παχύρρευστη.. Αυτή η φάση προκαλεί την οξεία, δραματική κρίση πόνου – και είναι, παραδόξως, η φάση της στην οποία επιχειρεί ο οργανισμός να την απομακρύνει.

Η κλινική εικόνα διαφέρει ριζικά ανάλογα με τη φάση.

Χρόνια μορφή: ήπιος έως μέτριος πόνος στην ανύψωση, εικόνα παρόμοια με το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής, με εξάρσεις και υφέσεις.

Οξεία κρίση: αιφνίδιος, πολύ έντονος πόνος χωρίς τραυματισμό, ιδιαίτερα ενοχλητικός το βράδυ. Ο ασθενής δεν ανέχεται καμία κίνηση, κρατά το χέρι κολλημένο στο σώμα, δεν κοιμάται. Ο πόνος μπορεί να είναι τόσο έντονος ώστε να οδηγήσει σε επίσκεψη στα επείγοντα. Διαρκεί από λίγες ημέρες έως και λίγες εβδομάδες.

Πότε πρέπει να δείτε ιατρό: άμεσα σε οξεία κρίση. Ο συνδυασμός ακραίου πόνου χωρίς τραύμα χρειάζεται ακτινολογικό έλεγχο για αποκλεισμό άλλων παθολογιών

Η ακριβής αιτία παραμένει ασαφής. Δεν οφείλεται σε υπερβολική πρόσληψη ασβεστίου ούτε αποτελεί εκφυλιστική βλάβη με τη συνήθη έννοια – εμφανίζεται σε σχετικά νεότερους ασθενείς, μεταξύ 30 και 60 ετών, και συχνότερα σε γυναίκες.

Με την εμφάνιση της πάθησης έχουν συσχετιστεί ο σακχαρώδης διαβήτης, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, η επαναλαμβανόμενη μηχανική καταπόνηση και τοπικές διαταραχές της αιμάτωσης του τένοντα.

Ακτινογραφία. Είναι διαγνωστική. Η ασβέστωση φαίνεται καθαρά και η πυκνότητά της υποδεικνύει τη φάση: συμπαγής και με σαφή όρια στη φάση ηρεμίας, θολή και ασαφής στη φάση απορρόφησης.

Υπερηχογράφημα. Επιβεβαιώνει τη θέση, εκτιμά τη σύσταση και καθοδηγεί επεμβατικές πράξεις.

Μαγνητική τομογραφία. Δεν είναι απαραίτητη για τη διάγνωση.Ζητείται όταν υπάρχει υποψία συνυπάρχουσας ρήξης στροφικού πετάλου.

Η πλειονότητα των περιπτώσεων υποχωρεί χωρίς χειρουργείο.

Στην οξεία κρίση ο στόχος είναι αποκλειστικά η ανακούφιση: αντιφλεγμονώδη, κρυοθεραπεία, ανάπαυση και τροποποίηση δραστηριοτήτων.Η υπακρωμιακή έγχυση κορτικοστεροειδών μπορεί να προσφέρει γρήγορη και θεαματική ανακούφιση.

Φυσικοθεραπεία. Ξεκινά μετά την υποχώρηση της οξείας φάσης και του πολύ έντονου πόνου, με σκοπό να μειώσει τον πόνο και την αποκατάσταση του εύρους κίνησης.

Προτείνεται όταν η ασβέστωση παραμένει συμπαγής, τα συμπτώματα επιμένουν πάνω από έξι μήνες και όλες οι συντηρητικές επιλογές έχουν εξαντληθεί.

Η αρθροσκοπική αφαίρεση των ασβεστώσεων επιτρέπει τον ακριβή εντοπισμό και την αφαίρεση της εναπόθεσης ασβεστίου από τον τένοντα. Εφόσον μετά τον καθαρισμό παραμένει σημαντικό έλλειμα στον τένοντα, αυτό μπορεί να αποκατασταθεί αρθροσκοπικά κατά την ίδια επέμβαση.

Η κινητοποίηση ξεκινά άμεσα. Η επιστροφή στην καθημερινότητα γίνεται σταδιακά σε δύο έως τρεις εβδομάδες και η πλήρης δραστηριότητα στον ενάμιση με δύο μήνες. Αν χρειάστηκε συρραφή του τένοντα, η αποκατάσταση ακολουθεί το πρωτόκολλο της ρήξης στροφικού πετάλου.