Ο τένοντας της μακράς κεφαλής του δικεφάλου είναι συχνή πηγή πόνου στην πρόσθια επιφάνεια του ώμου συχνά συνυπάρχει με άλλες παθήσεις, όπως οι ρήξεις του στροφικού πετάλου.Όταν η συντηρητική αγωγή αποτύχει, υπάρχουν δύο αποτελεσματικές χειρουργικές επιλογές: η τενοτομή και η τενοντόδεση, καθεμία με διαφορετικά πλεονεκτήματα και ενδείξεις.
Σε επίμονη τενοντοπάθεια της μακράς κεφαλής του δικεφάλου, σε αστάθεια ή υπεξάρθρημα του τένοντα, σε μερική ρήξη, και σε βλάβες SLAP ιδίως σε ασθενείς άνω των 35-40 ετών. Οι λεπτομέρειες της πάθησης στη σελίδα για τις παθήσεις μακράς κεφαλής δικεφάλου.
Συχνά η επέμβαση γίνεται στον ίδιο χειρουργικό χρόνο με συρραφή στροφικού πετάλου, καθώς οι δύο παθήσεις συνυπάρχουν συχνά.
Τενοτομή. Ο τένοντας τέμνεται στην κατάφυση του και αφήνεται ελεύθερος. Ο μυς συσπειρώνεται προς τα κάτω.
Τενόδεση. Ο τένοντας τέμνεται και επανακαθηλώνεται χαμηλότερα, στο βραχιόνιο οστό, με άγκυρα ή βίδα.
Στην τενοτομή, ο τένοντας εντοπίζεται αρθροσκοπικά και τέμνεται στην κατάφυση του στο άνω χείλος τηςάρθρωσης.
Στην τενόδεση, ο τένοντας τέμνεται, ανασύρεται και καθηλώνεται στη βραχιόνια αύλακα διατηρώντας την τάση του τένοντα.
Η επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως με γενική αναισθησία σε συνδυασμό με διασκαληνικό αποκλεισμό. Η τενοτομή προσθέτει μόνο λίγα λεπτά στον χειρουργικό χρόνο, ενώ η τενοντόδεση περίπου 20–30 λεπτά. Στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται νοσηλεία μίας ημέρας.
Μετά από τενοτομή: ανάρτηση για άνεση λίγες ημέρες, ελεύθερη κίνηση, πλήρης δραστηριότητα σε τέσσερις με έξι εβδομάδες.
Μετά από τενόδεση: ανάρτηση δύο έως τέσσερις εβδομάδες, αποφυγή ενεργητικής κάμψης του αγκώνα με φορτίο για έξι εβδομάδες, ενδυνάμωση από τον δεύτερο μήνα, πλήρης δραστηριότητα στους τρεις με τέσσερις μήνες.
Όταν η τενόδεση ή τενοτομή συνδυάζεται με άλλη επέμβαση όπως η συρραφή στροφικού πετάλου, η αποκατάσταση καθορίζεται από το αυστηρότερο πρωτόκολλο.
Και οι δύο τεχνικές ανακουφίζουν αποτελεσματικά από τον πόνο, με πολύ υψηλά ποσοστά ικανοποίησης. Οι κύριες διαφορές αφορούν την πιθανότητα παραμόρφωσης τύπου Popeye, τις μυϊκές κράμπες και την αισθητική εμφάνιση του βραχίονα, ενώ οι λειτουργικές διαφορές είναι συνήθως μικρές.
Μετά από τενοτομή: παραμόρφωση Popeye, κράμπες. Μετά από τενόδεση: αποτυχία της καθήλωσης με δευτερογενή παραμόρφωση, πόνος στη θέση καθήλωσης. Και στις δύο: λοίμωξη, , ερεθισμός νεύρου, δυσκαμψία.
Μετά από τενοτομή, μπορεί να εμφανιστεί η χαρακτηριστική παραμόρφωση Popeye. Μετά από τενόδεση, το περίγραμμα διατηρείται.
Οι περισσότεροι ασθενείς δεν παρατηρούν λειτουργικά σημαντική απώλεια δύναμης στην καθημερινότητα. Σε απαιτητικές δραστηριότητες μπορεί να υπάρχει μικρή μείωση, κυρίως μετά από τενοτομή..
Η επιλογή γίνεται με βάση την ηλικία, το επάγγελμα, τις αθλητικές δραστηριότητες και το αν σας απασχολεί η εμφάνιση.
Επειδή ο τένοντας μέσα στην άρθρωση φθείρεται και είναι στην ουσία η πηγή του πόνου. Στόχος είναι να απομακρυνθεί από εκεί ώστε να σταματήσει να ερεθίζεται.
