Αρθροσκοπική Απελευθέρωση Αρθρικού Θυλάκου

Επίμονη δυσκαμψία μετά από έξι έως εννέα μήνες συντηρητικής αγωγής

Διαβητικοί ασθενείς με βαριά μορφή, όπου η φυσική πορεία είναι μακρύτερη και λιγότερο ευνοϊκή

Μετατραυματική ή μετεγχειρητική δυσκαμψία

Σημαντικός λειτουργικός περιορισμός που δεν επιτρέπει την εργασία ή την καθημερινότητα

Οι λεπτομέρειες της πάθησης και τα τρία στάδια της στη σελίδα για τον παγωμένο ώμο.

Στην αρχική επώδυνη φάση προτιμάται η συντηρητική αντιμετώπιση, με έμφαση στον έλεγχο του πόνου και της φλεγμονής, συχνά με ενδαρθρική έγχυση κορτικοστεροειδών.Χειρουργική αντιμετώπιση εξετάζεται όταν η δυσκαμψία επιμένει παρά τη σωστή συντηρητική θεραπεία.

Έλεγχος υπό αναισθησία. Με τον ασθενή χαλαρό, μετράται το πραγματικό εύρος κίνησης, χωρίς την προστατευτική μυϊκή σύσπαση.

Είσοδος στην άρθρωση. Απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, καθώς ο χώρος είναι σημαντικά μειωμένος λόγω της συρρίκνωσης και της πάχυνσης.

Ελεγχόμενη διατομή του θυλάκου. Ο θύλακος τέμνεται διαδοχικά – πρόσθια, κάτω και οπίσθια – με αρθροσκοπική διαθερμία. Η διατομή του κορακοβραχιονίου συνδέσμου είναι καθοριστική για την αποκατάσταση της εξωτερικής στροφής, που είναι η κίνηση με τον μεγαλύτερο περιορισμό.

Ήπια κινητοποίηση. Στο τέλος, ελέγχεται το εύρος που έχει αποκτηθεί.

Η ελεγχόμενη αρθροσκοπική διατομή προτιμάται σαφώς από την κινητοποίηση υπό αναισθησία, η οποία ενέχει κίνδυνο κατάγματος βραχιονίου .

Γενική αναισθησία με διασκαληνικό αποκλεισμό – ο τελευταίος είναι εδώ ιδιαίτερα σημαντικός, γιατί εξασφαλίζει αποτελεσματικό έλεγχο του πόνου και διευκολύνει την άμεση μετεγχειρητική κινητοποίηση.. Διάρκεια 30 έως 60 λεπτά. Νοσηλεία μίας ημέρας.

Η βελτίωση του εύρους κίνησης είναι άμεση και σημαντική. Ο πόνος υποχωρεί προοδευτικά τις πρώτες εβδομάδες.

Στους διαβητικούς ασθενείς τα αποτελέσματα είναι κάπως λιγότερο προβλέψιμα και ο κίνδυνος υποτροπής της δυσκαμψίας υψηλότερος.

Υποτροπή της δυσκαμψίας – η κύρια επιπλοκή, άμεσα συνδεδεμένη με την ελλιπή αποκατάσταση. Κάκωση νεύρου, σπάνια. Λοίμωξη.