Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου

Πολλοί ασθενείς εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν ότι ο πόνος από την άρθρωση του ισχίου συνήθως δεν εντοπίζεται στο πλάι του ισχίου. Η χαρακτηριστική εντόπισή του είναι μπροστά, στη βουβωνική περιοχή, και μπορεί να αντανακλά προς το πρόσθιο μέρος του μηρού ή ακόμη και μέχρι το γόνατο.

Αντίθετα, ο πόνος στην έξω πλευρά του ισχίου οφείλεται συχνότερα σε πάθηση των τενόντων ή του ορογόνου θυλάκου του μείζονα τροχαντήρα, ενώ ο πόνος που εντοπίζεται κυρίως στον γλουτό προέρχεται συχνά από τη μέση ή την ιερολαγόνια περιοχή.

Γι’ αυτό η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου μπορεί να συγχέεται με την οσφυαλγία, αλλά και ο πόνος από τη μέση να αποδίδεται λανθασμένα στο ισχίο. Η σωστή κλινική εξέταση είναι καθοριστική για να τεθεί η διάγνωση.

Πρωτοπαθής οστεοαρθρίτιδα. Η συχνότερη μορφή. Αναπτύσσεται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, χωρίς συγκεκριμένη υποκείμενη αιτία.

Δευτεροπαθής. Οφείλεται σε προϋπάρχουσα πάθηση ή τραυματισμό της άρθρωσης, όπως δυσπλασία του ισχίου, μηροκοτυλιαία πρόσκρουση, νόσος Perthes, επιφυσιολίσθηση ή προηγούμενο κάταγμα.

Άλλες παθήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε αρθρίτιδα του ισχίου. Η άσηπτη νέκρωση της μηριαίας κεφαλής, οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες (όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα) και ορισμένες σπανιότερες παθήσεις μπορούν, με την εξέλιξή τους, να προκαλέσουν εκφυλισμό της άρθρωσης.

Πόνος μπροστά στο ισχίο (βουβωνική περιοχή), που επιδεινώνεται με το περπάτημα και τη φόρτιση.

Αντανάκλαση του πόνου στον μηρό ή μέχρι το γόνατο.

Πρωινή δυσκαμψία ή δυσκαμψία μετά από ακινησία.

Δυσκολία να φορέσετε κάλτσες ή παπούτσια.

Δυσκολία να μπείτε ή να βγείτε από το αυτοκίνητο.

Χωλότητα και μειωμένη απόσταση βάδισης.

Στα προχωρημένα στάδια, πόνος στην ανάπαυση ή τη νύχτα.

Σε προχωρημένες περιπτώσεις, βράχυνση του σκέλους.

Η κλινική εξέταση αξιολογεί το εύρος κίνησης του ισχίου, με χαρακτηριστικότερο πρώιμο εύρημα τον περιορισμό της έσω στροφής, καθώς και τη βάδιση και τη λειτουργικότητα του ασθενούς.

Η ακτινογραφία λεκάνης σε όρθια θέση είναι η βασική εξέταση και αναδεικνύει τη στένωση του μεσάρθριου διαστήματος, τα οστεόφυτα και άλλες εκφυλιστικές αλλοιώσεις.

Η μαγνητική τομογραφία χρειάζεται όταν η ακτινογραφία είναι φυσιολογική ή δεν εξηγεί τα συμπτώματα, κυρίως για τη διάγνωση άσηπτης νέκρωσης της μηριαίας κεφαλής ή κατάγματος από καταπόνηση.

Απώλεια βάρους, όταν υπάρχει αυξημένο σωματικό βάρος.

Εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης με ενδυνάμωση των μυών του ισχίου και δραστηριότητες χαμηλής επιβάρυνσης.

Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όταν χρειάζονται.

Μπαστούνι στο αντίθετο χέρι, που μειώνει σημαντικά τα φορτία στο πάσχον ισχίο.

Ενδαρθρικές εγχύσεις, με προσωρινή ανακούφιση σε επιλεγμένους ασθενείς.

Τροποποίηση των δραστηριοτήτων και αποφυγή υπερβολικής καταπόνησης.

Η ολική αρθροπλαστική ισχίου αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες επεμβάσεις της ορθοπαιδικής, με εξαιρετικά αποτελέσματα στην ανακούφιση από τον πόνο και στην αποκατάσταση της λειτουργικότητας.

Η ένδειξη για επέμβαση βασίζεται κυρίως στα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής, όχι μόνο στην ακτινογραφία. Όταν ο πόνος επιμένει παρά τη συντηρητική θεραπεία, διαταράσσει τον ύπνο ή περιορίζει σημαντικά τις καθημερινές δραστηριότητες, η αρθροπλαστική αποτελεί την αποτελεσματικότερη λύση.

Οι σύγχρονες προσπελάσεις που διατηρούν τους μύες, όπως η πρόσθια προσπέλαση, μπορούν σε επιλεγμένους ασθενείς να διευκολύνουν την πρώιμη κινητοποίηση και την ταχύτερη αποκατάσταση.

Κινητοποίηση με βοήθεια την ίδια ή την επόμενη ημέρα, βάδιση με βακτηρίες ή «Π» έως τέσσερις εβδομάδες, εγκατάλειψη βοηθημάτων στις τέσσερις εβδομάδες.