Εκτινασσόμενος Δάκτυλος – Trigger Finger

Οι καμπτήρες τένοντες των δακτύλων διέρχονται μέσα από ινώδη έλυτρα και συγκρατούνται στη θέση τους από ινώδεις δακτύλιους που λειτουργούν σαν τροχαλίες (pulley). Στον εκτινασσόμενο δάκτυλο, το πρόβλημα εντοπίζεται σχεδόν πάντα στον 1ο ινώδη δακτύλιο (Α1 pulley), στη βάση του δακτύλου.

Η χρόνια μηχανική καταπόνηση και η φλεγμονή προκαλούν πάχυνση του pulley και του τένοντα. Έτσι, ο τένοντας δυσκολεύεται να ολισθήσει κάτω από το στενωμένο pulley και κατά την κίνησή του παράγεται το χαρακτηριστικό «κλικ».

Καθώς η πάθηση εξελίσσεται, ο τένοντας μπορεί να παγιδευτεί κάτω από το pulley και το δάχτυλο να κλειδώνει σε θέση κάμψης ή, σπανιότερα, έκτασης.

| Στάδιο | Εικόνα |
| — | — |
| 1 | Πόνος και ευαισθησία στη βάση του δακτύλου, χωρίς κλείδωμα |
| 2 | Το δάχτυλο «πιάνεται», αλλά ο ασθενής το εκτείνει μόνος του |
| 3 | Κλειδώνει και χρειάζεται το άλλο χέρι για να ισιώσει |
| 4 | Μόνιμο κλείδωμα σε κάμψη |

Ευαισθησία και ψηλαφητό οζίδιο στην παλαμιαία επιφάνεια, στη βάση του δακτύλου

Κλικ ή αναπήδηση κατά την έκταση

Πρωινή δυσκαμψία – με το δάχτυλο να είναι δύσκαμπτο ή να κλειδώνει μετά τον ύπνο

Δυσκολία να ισιώσετε το δάχτυλο από κάμψη

Στα προχωρημένα στάδια, μόνιμο κλείδωμα σε κάμψη

Συχνότερα προσβάλλονται ο αντίχειρας, ο παράμεσος και ο μέσος

Σακχαρώδης διαβήτης

Υποθυρεοειδισμός

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Γυναικείο φύλο, ηλικία 40-60

Επαναλαμβανόμενες κινήσεις με δύναμη

Συχνή συνύπαρξη με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνακαι νόσο Dupuytren

Η διάγνωση είναι κλινική και συνήθως δεν απαιτεί απεικονιστικό έλεγχο. Η παρουσία ευαισθησίας και ψηλαφητού οζιδίου στη βάση του δακτύλου, σε συνδυασμό με το χαρακτηριστικό κλικ ή το κλείδωμα κατά την κάμψη και την έκταση, αρκούν για να τεθεί η διάγνωση.

Νάρθηκας που κρατά το δάχτυλο σε έκταση τη νύχτα. Αποτελεσματικός στα αρχικά στάδια.

Τροποποίηση δραστηριοτήτων – με αποφυγή επαναλαμβανόμενων κινήσεων και ισχυρής λαβής.

Έγχυση κορτικοστεροειδών στο έλυτρο. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, με ποσοστά επιτυχίας που ξεπερνούν το 70% στην πρώτη έγχυση σε μη διαβητικούς ασθενείς. Πάραυτα έγχυση μέσα στον τένοντα αυξάνει τον κίνδυνο ρήξης του, γι’ αυτό περιορίζονται.

Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται όταν τα συμπτώματα επιμένουν μετά από συντηρητική θεραπεία, σε μόνιμο κλείδωμα του δακτύλου ή όταν η κίνηση του δακτύλου είναι σημαντικά περιορισμένη.

Η χειρουργική αντιμετώπιση του trigger finger πραγματοποιείται με διατομή της Α1 δακτυλιοειδούς τροχαλίας (pulley), ώστε ο τένοντας να ολισθαίνει ξανά ελεύθερα. Πρόκειται για σύντομη επέμβαση με τοπική αναισθησία, με ποσοστά επιτυχίας που ξεπερνούν το 95%.

Άμεση κινητοποίηση του δακτύλου την ίδια ημέρα – είναι σημαντική για να μην αναπτυχθούν συμφύσεις. Αφαίρεση ραμμάτων στις δύο εβδομάδες, πλήρης λειτουργική αποκατάσταση σε τρεις με τέσσερις εβδομάδες.