Ρήξη Τρικεφάλου

Ο τρικέφαλος βραχιόνιος είναι ο κύριος εκτείνων του αγκώνα και καταφύεται στο ωλέκρανο. Η ρήξη του τένοντα συμβαίνει σχεδόν πάντα στην κατάφυσή του, συχνά με απόσπαση μικρού οστικού τεμαχίου.

Ο συχνότερος μηχανισμός τραυματισμού είναι η βίαιη έκκεντρη σύσπαση του τρικεφάλου κατά την πτώση σε τεντωμένο χέρι, όταν ο μυς προσπαθεί να συγκρατήσει το σώμα ενώ ο αγκώνας κάμπτεται βίαια. Σπανιότερα, η ρήξη μπορεί να προκληθεί από άμεσο πλήγμα στην κορυφή του αγκώνα.

Παράγοντες κινδύνου είναι η χρήση αναβολικών στεροειδών, οι τοπικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών, η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, ο υπερπαραθυρεοειδισμός, ο σακχαρώδης διαβήτης και η χρόνια θυλακίτιδα ωλεκράνου, ιδιαίτερα όταν έχουν προηγηθεί επαναλαμβανόμενες εγχύσεις.

Πόνος στην οπίσθια επιφάνεια του αγκώνα τη στιγμή του τραυματισμού

Ψηλαφητό κενό ακριβώς πάνω από το ωλέκρανο

Οίδημα και εκχύμωση στην περιοχή

Αδυναμία ή πλήρης ανικανότητα έκτασης του αγκώνα ενάντια στη βαρύτητα

Δυσκολία να σπρώξετε το σώμα από κάθισμα ή να ανοίξετε πόρτα

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό και την κλινική εξέταση. Η ψηλάφηση του κενού στην κατάφυση του τένοντα και ο έλεγχος της έκτασης του αγκώνα ενάντια στην αντίσταση είναι ιδιαίτερα χρήσιμα ευρήματα. Στις μερικές ρήξεις, η έκταση μπορεί να διατηρείται, γεγονός που δυσκολεύει τη διάγνωση.

Η ακτινογραφία σε πλάγια προβολή μπορεί να αναδείξει μικρό αποσπασθέν οστικό τεμάχιο από το ωλέκρανο («flake sign»), εύρημα ιδιαίτερα ενδεικτικό της κάκωσης.

Η μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει τη διάγνωση, διακρίνει τη μερική από την πλήρη ρήξη και εκτιμά τον βαθμό συσπείρωσης του τένοντα. Είναι απαραίτητη για τον σωστό σχεδιασμό της θεραπείας.

Η συντηρητική θεραπεία ενδείκνυται σε επιλεγμένες μερικές ρήξεις, όταν διατηρείται η δύναμη της έκτασης και οι λειτουργικές απαιτήσεις του ασθενούς είναι χαμηλές. Μπορεί επίσης να επιλεγεί σε ασθενείς που δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργείο.

Η θεραπεία περιλαμβάνει ακινητοποίηση του αγκώνα σε έκταση (30 μοίρες ελαφρά κάμψη) για περίπου 4-6 εβδομάδες, ακολουθούμενη από σταδιακή αποκατάσταση του εύρους κίνησης και προοδευτική ενδυνάμωση.

Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται σε κάθε πλήρη ρήξη και σε μερικές ρήξεις που προκαλούν σημαντική απώλεια δύναμης ή λειτουργικότητας.

Η επανακαθήλωση του τρικεφάλου επαναφέρει τον τένοντα στην ανατομική του θέση στο ωλέκρανο, όπου καθηλώνεται με διοστικά ράμματα, άγκυρες ή συνδυασμό τεχνικών. Σε χρόνιες ρήξεις με σημαντική συσπείρωση του τένοντα μπορεί να απαιτηθεί τενόντιο μόσχευμα.

Και εδώ ο χρόνος είναι καθοριστικός. Η έγκαιρη χειρουργική αποκατάσταση διευκολύνει την ανατομική επανακαθήλωση του τένοντα και προσφέρει καλύτερα και πιο προβλέψιμα λειτουργικά αποτελέσματα

Μετά το χειρουργείο, ο αγκώνας προστατεύεται με νάρθηκα σε σχεδόν πλήρη έκταση για περίπου 2 εβδομάδες. Στη συνέχεια εφαρμόζεται λειτουργικός κηδεμόνας και ξεκινά σταδιακή αύξηση της κάμψης έως την 6η εβδομάδα, με στόχο την πλήρη αποκατάσταση του εύρους κίνησης. Η ενδυνάμωση ξεκινάει μετά τις 8 εβδομάδες.

Η σημαντικότερη προφύλαξη είναι η αποφυγή παθητικής βίαιης κάμψης και ενεργητικής έκτασης με αντίσταση τις πρώτες εβδομάδες, ώστε να προστατευτεί η συρραφή.