Ρήξη Περιφερικού Τένοντα Δικεφάλου

Ο δικέφαλος είναι ο ισχυρότερος υπτιαστής του αντιβραχίου και σημαντικός καμπτήρας του αγκώνα. Όταν ο περιφερικός τένοντας αποκολλάται από την κερκίδα, ο μυς χάνει την πρόσφυσή του και συσπειρώνεται προς τα πάνω.

Ο μηχανισμός είναι σχεδόν πάντα ίδιος: αιφνίδια έκκεντρη φόρτιση σε λυγισμένο αγκώνα. Ο ασθενής σηκώνει ή συγκρατεί βαρύ αντικείμενο και το φορτίο εκτείνει βίαια τον αγκώνα ενώ ο δικέφαλος βρίσκεται σε σύσπαση.

Συμβαίνει πιο συχνά σε άνδρες 40 έως 60 ετών, και κυρίως στο επικρατούν χέρι. Το κάπνισμα και η χρήση αναβολικών ουσιών αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο.

Σε αντίθεση με τη ρήξη της μακράς κεφαλής στον ώμο, όπου η συντηρητική αντιμετώπιση είναι απολύτως αποδεκτή, εδώ η μη αποκατάσταση αφήνει μόνιμο έλλειμμα δύναμης της τάξης του 40% στον υπτιασμό και 30% στην κάμψη.

Αίσθημα «σχισίματος» ή αιφνίδιος έντονος πόνος στην πρόσθια επιφάνεια του αγκώνα κατά την άρση βάρους ή άλλη έντονη προσπάθεια.

Ο οξύς πόνος συχνά υποχωρεί μέσα στις πρώτες ώρες ή ημέρες, γεγονός που μπορεί να παραπλανήσει τον ασθενή.

Εκχύμωση στην πρόσθια επιφάνεια του αγκώνα και στο αντιβράχιο, που εμφανίζεται μέσα στις επόμενες ημέρες.

Συσπείρωση της μάζας του μυός προς τα πάνω, με τη χαρακτηριστική παραμόρφωση Popeye.

Απουσία του τένοντα κατά την ψηλάφηση στην πρόσθια επιφάνεια του αγκώνα (antecubital fossa).

Σημαντική αδυναμία στον υπτιασμό του αντιβραχίου, με δυσκολία σε κινήσεις όπως το στρίψιμο κατσαβιδιού ή πόμολου.

Άμεση ενέργεια: Η εκτίμηση από ορθοπαιδικό πρέπει να γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες. Η υποχώρηση του πόνου δεν σημαίνει ότι ο τένοντας έχει επουλωθεί και μπορεί να δυσκολέψει την έγκαιρη αντιμετώπιση.

Η κλινική εικόνα είναι συνήθως χαρακτηριστική και συχνά αρκεί για να τεθεί η υποψία της διάγνωσης. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ειδικές κλινικές δοκιμασίες που αξιολογούν την ακεραιότητα του τένοντα και τη λειτουργία του δικεφάλου.

Η μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει, διακρίνει την πλήρη από τη μερική ρήξη και μετρά τη συσπείρωση του μυός. Το υπερηχογράφημα είναι χρήσιμο ως ταχεία εξέταση.

Έχει περιορισμένες ενδείξεις: ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, χαμηλών λειτουργικών απαιτήσεων, με σημαντική συννοσηρότητα, ή μερικές ρήξεις χωρίς σημαντική αδυναμία.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνεται σαφώς για το μόνιμο έλλειμμα δύναμης, ιδίως στον υπτιασμό, και για την αισθητική παραμόρφωση.

Είναι η ενδεδειγμένη επιλογή σε κάθε πλήρη ρήξη σε δραστήριο ασθενή.

Η επανακαθήλωση του δικεφάλου επαναφέρει τον τένοντα στην ανατομική του θέση στο κερκιδικό όγκωμα, όπου σταθεροποιείται με σύγχρονα εμφυτεύματα υψηλής αντοχή όπως είναι τοendobutton.

Ο χρόνος είναι καθοριστικός. Η χειρουργική αποκατάσταση πρέπει ιδανικά να γίνει μέσα στις πρώτες 4-6 εβδομάδες. Όσο καθυστερεί η επέμβαση, τόσο δυσκολότερη γίνεται η ανατομική επανακαθήλωση του τένοντα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί τενόντιο μόσχευμα.