Εξάρθρημα Ώμου

Η ωμογλήνη είναι μια ρηχή κοιλότητα – συχνά παρομοιάζεται με μπάλα του golf που ισορροπεί στη μικρή της βάση (Golf Ball on a Tee). Η σταθερότητα εξασφαλίζεται από τον επιχείλιο χόνδρο, ο οποίος βαθαίνει την κοιλότητα, από τους συνδέσμους και από τους μύες.

Στο πρόσθιο εξάρθρημα, που αποτελεί πάνω από το 95% των περιπτώσεων, η κεφαλή μετατοπίζεται προς τα εμπρός και κάτω. Ο μηχανισμός είναι απαγωγή με εξωτερική στροφή – η χαρακτηριστική θέση του χεριού κατά την ρίψη.

Το οπίσθιο εξάρθρημα είναι σπάνιο και σχετίζεται με επιληπτική κρίση ή ηλεκτροπληξία. Διαφεύγει συχνά της διάγνωσης.

Κατά το εξάρθρημα προκαλούνται σχεδόν πάντα βλάβες:

Βλάβη Bankart – αποκόλληση του πρόσθιου επιχείλιου χόνδρου. Είναι η βασική αιτία υποτροπής.

Βλάβη Hill-Sachs – εντύπωμα στην οπίσθια επιφάνεια της κεφαλής του βραχιονίου.

Οστικές βλάβες της ωμογλήνης (οστικό Bankart, κατάγματα), ρήξη στροφικού πετάλου σε ασθενείς άνω των 40 ετών, ή κάκωση νεύρων.

Άμεσος, πολύ έντονος πόνος τη στιγμή του τραυματισμού

Ορατή παραμόρφωση – ο ώμος χάνει το στρογγυλό του περίγραμμα

Πλήρης αδυναμία κίνησης· ο ασθενής στηρίζει το πάσχον χέρι με το άλλο

Μούδιασμα στο πλάγιο τμήμα του ώμου, όταν έχει τραυματιστεί το μασχαλιαίο νεύρο

Άμεση ενέργεια: το εξάρθρημα ώμου είναι επείγον. Μην επιχειρήσετε ανάταξη μόνοι σας ή από μη ειδικό – ο κίνδυνος κατάγματος και νευρικής βλάβης είναι μεγάλος. Ακινητοποιήστε το χέρι όπως μπορείτε και μεταβείτε άμεσα σε νοσοκομείο.

Τραυματικό εξάρθρημα. Πτώση με τεντωμένο χέρι, χτύπημα σε αθλήματα επαφής, τροχαίο.

Ατραυματικό εξάρθρημα. Σε άτομα με γενικευμένη χαλαρότητα συνδέσμων, η εξάρθρωση συμβαίνει με ελάχιστη ή καθόλου βία.

Ο σημαντικότερος παράγοντας υποτροπής είναι η ηλικία κατά το πρώτο επεισόδιο. Σε ασθενείς κάτω των 20 ετών που αθλούνται το ποσοστό υποτροπής ξεπερνά το 80%, ενώ πέφτει δραματικά μετά τα 40. Επιπλέον επιβαρυντικά είναι τα αθλήματα επαφής, το οστικό έλλειμμα ωμογλήνης και η γενικευμένη υπερκινητικότητα.

Η διάγνωση του οξέος επεισοδίου είναι κλινική.Η ακτινογραφία πριν από την ανάταξη είναι αναγκαία ώστε να αποκλειστεί συνυπάρχον κάταγμα εγγύς βραχιονίου, και επαναλαμβάνεται μετά για επιβεβαίωση.

Μετά την οξεία φάση, η μαγνητική αρθρογραφία με σκιαγραφικό αναδεικνύει τις βλάβες καλύτερα από μια απλή μαγνητική. Η αξονική τομογραφία ποσοτικοποιεί το οστικό έλλειμμα, στοιχείο που μπορεί να καθορίσει την επιλογή χειρουργικής τεχνικής.

Η ανάταξη γίνεται σε νοσοκομειακό περιβάλλον, με επαρκή αναλγησία, από ιατρό με εμπειρία. Ακολουθεί ακινητοποίηση με ανάρτηση για μία εβδομάδα και στη συνέχεια πρόγραμμα αποκατάστασης που εστιάζει στην ενδυνάμωση των στροφέων και των σταθεροποιητών της ωμοπλάτης.

Η παρατεταμένη ακινητοποίηση δεν μειώνει την πιθανότητα υποτροπής και αυξάνει τον κίνδυνο δυσκαμψίας.

Η χειρουργική σταθεροποίηση εξετάζεται μετά το πρώτο κιόλας επεισόδιο σε νέους αθλητές υψηλών απαιτήσεων, καθώς και σε κάθε περίπτωση υποτροπιάζουσας αστάθειας ώμου.

Όταν δεν υπάρχει σημαντικό οστικό έλλειμμα, η αρθροσκοπική αντιμετώπιση της αστάθειας επανακαθηλώνει τον επιχείλιο χόνδρο με άγκυρες.

Όταν υπάρχει σημαντική απώλεια οστού από την ωμογλήνη, η αρθροσκοπική συρραφή δεν επαρκεί.Η επέμβαση Latarjet μεταφέρει την κορακοειδή απόφυση στο πρόσθιο χείλος της ωμογλήνης, αποκαθιστώντας το οστικό έλλειμμα.

Μετά από συντηρητική αντιμετώπιση, η επιστροφή σε αθλήματα επαφής γίνεται στους τρεις με τέσσερις μήνες, εφόσον έχει αποκατασταθεί πλήρως η δύναμη.

Μετά από χειρουργική σταθεροποίηση: ανάρτηση 4-6η εβδομάδα, σταδιακή κινητοποίηση και ενδυνάμωση 6-12η εβδομάδα, επιστροφή σε αθλήματα > 3ο μήνα και επιστροφή σε αθλήματα επαφής στους 5 με 6 μήνες.