Ρήξη Μείζονος Θωρακικού

Ο μυς εκφύεται από την κλείδα, το στέρνο και τις πλευρές, και ο τένοντάς του καταφύεται στο βραχιόνιο. Η ρήξη συμβαίνει σχεδόν πάντα στην κατάφυση ή κοντά σε αυτήν.

Ο κλασικός μηχανισμός είναι η έκκεντρη σύσπαση με μεγάλο φορτίο: κατά το κατέβασμα της μπάρας στις πιέσεις πάγκου, ο μυς συστέλλεται ενώ ταυτόχρονα επιμηκύνεται. Σε αυτή τη θέση η τάση στον τένοντα είναι μέγιστη και, αν ξεπεραστεί η αντοχή του, ο τένοντας αποκολλάται.

Η κάκωση αφορά σχεδόν αποκλειστικά άνδρες μεταξύ 20 και 45 ετών. Η χρήση αναβολικών ουσιών αποτελεί τεκμηριωμένο επιβαρυντικό παράγοντα, καθώς η μυϊκή δύναμη αυξάνεται δυσανάλογα ως προς την αντοχή του τένοντα.

Αίσθημα «σχισίματος» τη στιγμή του τραυματισμού, συχνά με χαρακτηριστικό ήχο

Οξύς, έντονος πόνος στο πρόσθιο τμήμα του ώμου και της μασχάλης

Άμεση αδυναμία στην προσαγωγή και την έσω στροφή

Εκτεταμένη εκχύμωση στο στήθος και στον βραχίονα, που εμφανίζεται μέσα σε ώρες

Ορατή παραμόρφωση: απώλεια της πρόσθιας μασχαλιαίας πτυχής και μετατόπιση του μυός προς τη μέση γραμμή

Ψηλαφητό κενό στη θέση της πρόσφυσης

Άμεση αξιολόγηση: Η έγκαιρη διάγνωση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η καθυστέρηση μπορεί να δυσκολέψει τη χειρουργική αποκατάσταση και να επηρεάσει το τελικό λειτουργικό αποτέλεσμα.

Η κλινική εικόνα είναι χαρακτηριστική. Η σύγκριση με την υγιή πλευρά, με το χέρι σε προσαγωγή υπό αντίσταση, αναδεικνύει την ασυμμετρία και την απώλεια της μασχαλιαίας πτυχής.

Η μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει τη διάγνωση, εντοπίζει το επίπεδο της ρήξης, διακρίνει τη μερική από την πλήρη και μετρά τη συσπείρωση του μυός – στοιχείο κρίσιμο για τον χειρουργικό σχεδιασμό. Η ακτινογραφία ζητείται για τον αποκλεισμό οστικής αποσπάσεως.

Έχει περιορισμένες ενδείξεις. Επιλέγεται σε μερικές ρήξεις, σε ρήξεις της μυοτενόντιας συμβολής, σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και σε άτομα με χαμηλές λειτουργικές απαιτήσεις.

Περιλαμβάνει ανάρτηση, ελεγχόμενη κινητοποίηση και προοδευτικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης.

Ο ασθενής πρέπει να γνωρίζει ότι με συντηρητική αντιμετώπιση παραμένει μόνιμο έλλειμμα δύναμης στην προσαγωγή, της τάξης του 30-50%, καθώς και η αισθητική παραμόρφωση.

Ενδείκνυται σε κάθε πλήρη ρήξη σε δραστήριο ασθενή, και είναι ουσιαστικά μονόδρομος για αθλητές και χειρωνακτικά εργαζόμενους.

Ο τένοντας κινητοποιείται, ανατάσσεται στη θέση του και επανακαθηλώνεται στο βραχιόνιο με double endobutton τεχνική.

Ο χρόνος είναι καθοριστικός. Η έγκαιρη χειρουργική αποκατάσταση, ιδανικά μέσα στις πρώτες εβδομάδες από τον τραυματισμό, προσφέρει συνήθως τα καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα. Όσο καθυστερεί η επέμβαση, ο μυς συσπάται, ο τένοντας υφίσταται ουλοποίηση και η αποκατάσταση γίνεται τεχνικά πιο απαιτητική, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χρήση μοσχεύματος.