Εξάρθρημα Ακρωμιοκλειδικής Άρθρωσης

Δύο ομάδες συνδέσμων συγκρατούν την άρθρωση: οι ακρωμιοκλειδικοί, που ελέγχουν την οριζόντια σταθερότητα, και οι κορακοκλειδικοί, που κρατούν την κλείδα «αναρτημένη» και ελέγχουν την κάθετη σταθερότητα.

Ο τυπικός μηχανισμός είναι η πτώση απευθείας πάνω στον ώμο, με το χέρι κολλημένο στο σώμα. Η δύναμη ωθεί την ωμοπλάτη προς τα κάτω ενώ η κλείδα παραμένει στη θέση της, οπότε οι σύνδεσμοι τεντώνονται και ρήγνυνται διαδοχικά. Ανάλογα με το πόσοι σύνδεσμοι έχουν υποστεί ρήξη, προκύπτει η εμφανής παραμόρφωση που μοιάζει με «σκαλοπάτι».

Η κατάταξη είναι πρακτικά σημαντική, γιατί καθορίζει τη θεραπεία.

| Τύπος | Βλάβη | Αντιμετώπιση |
| — | — | — |
| I | Διάταση ακρωμιοκλειδικών συνδέσμων | Συντηρητική |
| II | Ρήξη ακρωμιοκλειδικών, διάστρεμμα κορακοκλειδικών – μετατόπιση <25% | Συντηρητική | | III | Ρήξη και των δύο συνδεσμικών στοιχείων, μετατόπιση 25-100% | Εξατομικευμένη | | IV | Οπίσθια μετατόπιση της κλείδας | Χειρουργική | | V | Μεγάλη κατακόρυφη μετατόπιση | Χειρουργική | | VI | Κατώτερη μετατόπιση, πολύ σπάνια | Χειρουργική |

Οι τύποι I και II αντιμετωπίζονται συντηρητικά με πολύ καλά αποτελέσματα. Οι IV, V και VI χειρουργικά. Ο τύπος III είναι η γκρίζα ζώνη: η απόφαση εξαρτάται από την ύπαρξη οριζόντιας αστάθειας (Rockwood IIIb-ασταθές) μετά τον τραυματισμό το οποίο ελέγχεται κλινικά.

Πόνος ακριβώς πάνω από την άρθρωση, εντοπισμένος στην κορυφή του ώμου

Ορατή παραμόρφωση του έξω άκρου της κλείδας – το χαρακτηριστικό σκαλοπάτι

Πόνος στην προσαγωγή του χεριού μπροστά από το σώμα

Δυσκολία να κοιμηθείτε στην πάσχουσα πλευρά

Αδυναμία στην άρση βάρους και στις κινήσεις πάνω από το κεφάλι

Στα χρόνια περιστατικά, ενοχλήσεις και κριγμοί κατά την κίνηση

Η κλινική εξέταση αξιολογεί την ευαισθησία που εντοπίζεται ακριβώς πάνω από την ακρωμιοκλειδική άρθρωση, ενώ οι ειδικές δοκιμασίες προσαγωγής του ώμου αναπαράγουν χαρακτηριστικά τον πόνο, επιβεβαιώνοντας ότι η άρθρωση αποτελεί την πηγή των συμπτωμάτων.

Η ακτινογραφία επιβεβαιώνει τη διάγνωση και καθορίζει τον τύπο ενώ είναι απαραίτητη για τον αποκλεισμό κατάγματος. Η συγκριτική λήψη και των δύο ώμων μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της μετατόπισης.

Η μαγνητική τομογραφία δεν είναι απαραίτητη σε αυτούς τους τραυματισμούς και ζητείται σε αμφίβολες περιπτώσεις ή όταν υπάρχει υποψία συνυπάρχουσας ενδαρθρικής βλάβης.

Στους τύπους I και II, καθώς και σε επιλεγμένους τύπου III (Rockwood IIIa σταθερό):

Ανάρτηση για μία έως τρεις εβδομάδες, ανάλογα με τον πόνο

Κρυοθεραπεία και αντιφλεγμονώδη τις πρώτες ημέρες

Πρώιμη κινητοποίηση, ώστε να αποφευχθεί η δυσκαμψία

Φυσιοθεραπεία για ενδυνάμωση

Αποφυγή άρσης βαρών για έξι εβδομάδες

Η παραμόρφωση που μοιάζει με «σκαλοπάτι» δεν βελτιώνεται και παραμένει, χωρίς να προκαλεί λειτουργικές συνέπειες.

Ενδείκνυται στους τύπους IV έως VI, σε ορισμένους τραυματισμούς τύπου III (Rockwood IIIb), σε ασθενείς με υψηλές λειτουργικές απαιτήσεις, και σε χρόνια συμπτωματικά περιστατικά.

Η σταθεροποίηση της ακρωμιοκλειδικής γίνεται με δύο βασικές προσεγγίσεις ανάλογα με τη χρονιότητα: σε πρόσφατες κακώσεις με σύστημα double endobutton που ανατάσσει και συγκρατεί την κλείδα, και σε χρόνιες με ανατομική ανακατασκευή των κορακοκλειδικών συνδέσμων με συνθετικό μόσχευμα LARS.

Μετά από συντηρητική αντιμετώπιση: επιστροφή στην καθημερινότητα σε δύο έως τέσσερις εβδομάδες, στον αθλητισμό στους δύο με τρεις μήνες.

Μετά από χειρουργική: ανάρτηση έξι εβδομάδες, σταδιακή κινητοποίηση, ενδυνάμωση και άρση βαρών από τον τρίτο μήνα, πλήρης αθλητική δραστηριότητα στους τρείς με έξι μήνες.