Ρήξη Τένοντα Τετρακεφάλου

Ο συνηθέστερος μηχανισμός είναι βίαιη έκκεντρη σύσπαση του τετρακεφάλου με το γόνατο σε ελαφρά κάμψη. Συνήθως συμβαίνει όταν ο ασθενής γλιστρά ή χάνει την ισορροπία του, το γόνατο λυγίζει απότομα και ο τετρακέφαλος συστέλλεται βίαια για να αποτρέψει την πτώση.

Η κάκωση αφορά κυρίως άνδρες ηλικίας άνω των 40 ετών. Στους νεότερους απαιτείται συνήθως τραυματισμός υψηλότερης ενέργειας.

Ο τένοντας σπάνια ρήγνυται όταν είναι υγιής. Προδιαθεσικοί παράγοντες:

Σακχαρώδης διαβήτης

Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση

Χρήση κορτικοστεροειδών, τοπικά ή συστηματικά

Φθοροκινολόνες

Ρευματοειδής αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα

Παχυσαρκία, αναβολικές ουσίες

Αίσθημα «σχισίματος» και οξύς πόνος πάνω από την επιγονατίδα

Αδυναμία έκτασης του γόνατος και αδυναμία στήριξης

Ψηλαφητό κενό ακριβώς πάνω από την επιγονατίδα – χαρακτηριστικό εύρημα

Οίδημα και εκχύμωση

Η επιγονατίδα βρίσκεται χαμηλότερα από το φυσιολογικό

Ο ασθενής δεν μπορεί να ανασηκώσει το τεντωμένο σκέλος από το κρεβάτι

Άμεση ενέργεια: άμεση εκτίμηση από ορθοπαιδικό. Η έγκαιρη χειρουργική αποκατάσταση οδηγεί σε καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα.

Η κλινική εξέταση είναι συνήθως διαγνωστική: ψηλαφητό κενό πάνω από την επιγονατίδα, αδυναμία ενεργητικής έκτασης του γόνατος και αδυναμία ανύψωσης του τεντωμένου σκέλους.

Η διάγνωση μπορεί να διαφύγει κατά την πρώτη εξέταση, καθώς το οίδημα συχνά καλύπτει το ψηλαφητό κενό, ενώ ορισμένοι ασθενείς διατηρούν περιορισμένη έκταση του γόνατος μέσω των πλαγίων επεκτάσεων του εκτατικού μηχανισμού.

Η ακτινογραφία αναδεικνύει τη χαμηλή θέση της επιγονατίδας (patella baja) και αποκλείει κάταγμα. Το υπερηχογράφημα αποτελεί ταχεία και αξιόπιστη εξέταση για την επιβεβαίωση της ρήξης. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται όταν υπάρχει αμφιβολία για τη διάγνωση ή για να διακρίνει τη μερική από την πλήρη ρήξη και να καθορίσει την έκταση της βλάβης.

Ενδείκνυται μόνο σε μερικές ρήξεις, όταν διατηρείται η ενεργητική έκταση του γόνατος έναντι της βαρύτητας και δεν υπάρχει σημαντικό έλλειμμα του εκτατικού μηχανισμού.

Περιλαμβάνει ακινητοποίηση με νάρθηκα σε έκταση για 4-6 εβδομάδες, ακολουθούμενη από σταδιακή αποκατάσταση του εύρους κίνησης και πρόγραμμα ενδυνάμωσης.

Ενδείκνυται σε κάθε πλήρη ρήξη.Η αποκατάσταση τετρακεφάλου επανακαθηλώνει τον τένοντα στην επιγονατίδα με διοστικά ράμματα ή άγκυρες.

Ο χρόνος έχει μεγάλη σημασία. Η επέμβαση εντός των πρώτων ημερών έως δύο εβδομάδων επιτρέπει άμεση συρραφή. Σε χρόνιες ρήξεις ο μυς έχει συσπειρωθεί, απαιτούνται τεχνικές επιμήκυνσης ή μοσχεύματα και το αποτέλεσμα είναι λιγότερο προβλέψιμο.